آب گوهر طعمه خاک است از آرامها

بس که بنیادم زآشوب جنون جزوهواست

می توان از آستانم ریخت رنگ بامها

از بلای عافیت هم آنقدر ایمن مباش

پیچ وتاب شعله دل نامه پیچیده ا ی است

می فرستم هر نفس سوی عدم پیغامها

این شبستان جز غبار دیده بیدار نیست