چون خط پرگار، اگرمقصد دلیل عجزنیست

بسمل او را به بی آرامی ست آرامها

از مذاق ناز اگر غافل نباشد کام شوق

می توان صد بوسه لذت بردن از دشنامها

پای آغاز از چه می بوسد سرنجامها

ازگرفتاری ما با عشق زیب دیگر است

بال مرغان می شود مژگان چشم دامها