ورنه در تدبیر غفلت پخته اند این خامها

گل کند در وحشت دردسر فرماندهی

چون شررازسنگ ریزد زین نگینها نامها

چون به آگاهی فتدکار، اهل دنیا ناقصند

ازنشان هستی ما سکه نامی بیش نیست

صید ما حکم صدا دارد به گوش دامها

لاله وگل بسکه لبریزند ازصهبای رنگ