در جاده است اینجا خواباندن سنانها

تنگی ز بس فشرده ست این عرصه جدل را

میدان خزیده یکسر در خانه کمانها

این وادی غرورست فهمیده بایدت رفت

جوش بهار جسم است آثار سخت جانی

جوهر فکنده بیرون زین رنگ استخوانها

پروازتا جنون کردگم شد سراغ راحت