دامن ز شق خامه شکسته ست بیانها

توفان غبار عدمیم آب بقاکو

دریا به میان محو شد از جوش کرانها

پیداست به میدان ثنایت چه شتابد

تا همچو شرر بال گشودم به هوایت

وسعت زمکان گم شد وفرصت ززمانها

بیدل نفس سوخته ما چه فروشد