درکنه تو آگاهی و غفلت همه معذور

خامش نفس عرض ثنای تو زبانها

اشکی ست ز چشم تر مجنون تو جیحون

لختی ز دل عاشق شیدای توکانها

دریا ز میان غافل و ساحل زکرانها

عمری ست که نه چرخ به رنگ گل تصویر

واکرده به خمیازه بوی تو دهانها