هر سبزه درین دشت شد انگشت شهادت

بیهوده رسن تاب خیالند فغانها

آنجا که فنا نشئه اسرار تو دارد

پیمانه کش جوش بهار است خزانها

تا ازگل خودروی تو دادند نشانها

از شوق تمنای تو در سینه صحرا

همچون دل بیتاب تپان ریگ روانها