چشمی بگشا بشکن قفل در زندانها

تا دل به گره بستیم با حرص نپیوستیم

جمعت گوهر ریخت آب رخ توفانها

نامحرمی خویشت سد ره آزادیست

مطرب نفسی سر داد، برقم به جگر افتاد

نی این چه قیامت زد آتش به نیستانها

بیدل به چه جمعیت چون شمع ببالدکس