مجو چوکاشتن آسانی از درودنها

گر آبرو بود از حادثات کاهش نیست

زبان نمی رسد الماس را ز سودنها

کجاست عشرت اندوختن به راحت ترک

مباش هرزه نوای بساط کج فهمان

که ترسم آفت نفرین کشد ستودنها

تغافل از بد و نیک اعتبار اهل حیاست