تغافل از بد و نیک اعتبار اهل حیاست

مجو چوکاشتن آسانی از درودنها

مباش هرزه نوای بساط کج فهمان

که ترسم آفت نفرین کشد ستودنها

که سرخرویی چشم آورد غنودنها

نی ام چو ماه نو از آفت کمال ایمن

همان به کاستنم می برد فزودنها