گداز درد نومیدی تماشای دگر دارد

که در را طلب معراج دامان است چیدنها

ز قطع الفت دلها حسود آسوده ننشیند

شود خمیازه مقراض افزون در بریدنها

به رنگ اشک ناسورم نظرباز چکیدنها

حباب از موج هرگز صرفه طاقت نمی بیند

ز بال ماگره وامی کند آخر تپیدنها