حباب از موج هرگز صرفه طاقت نمی بیند

شود خمیازه مقراض افزون در بریدنها

گداز درد نومیدی تماشای دگر دارد

به رنگ اشک ناسورم نظرباز چکیدنها

ز بال ماگره وامی کند آخر تپیدنها

ز هستی گر برون تازی عدم در پیش می آید

درین وادی مقامی نیست غیر از نارسیدنها