چو غنچه در پس زانوی انتظار جدایی

وفاق تخم ثباتی نکاشت در دل و دینها

به حکم یاس دمیدیم از این فسرده زمینها

نشسته در چمن ما هزار رنگ کمینها

در این زمانه سر نخوتی کشیده به هرسو

ز نقشخانه پا در هوای چنبر زینها