جمعیت اگر خواهی پیشانی و زانوها

هر کس ز نظرهاجست از خاک برون ننشست

واماند ه این صحراست گرد رم آهوها

این عالم اندوه است یاران طرب اینجانیست

قانع صفتا ن بیدل بر مائده قسمت

چون موج گهر بالند از خوردن پهلوها