بر هوا پیچیدن موی سر دیوانه ها

سوخت باهم برق بی پروایی عشق غیور

خواب چشم شمع و بالین پر پروانه ها

گردباد ایجادکرد آخر به صحرای جنون

رازعشق ازدل برون افتاد و رسوایی کشید

شد پریشان گنج تا غافل شد از ویرانه ها

عاقبت در زلف خوبان جای آرایش نماند