جز ناله نیست ریشه زنجیر دانه ها

زین بزم عالمی غم راحت به خاک برد

آب محیط رفت به گردکرانه ها

نشو نمای کشت تعلق ندامت است

آن کس که بگذرد ز خم زلف یارکیست

بر دل چه کوچه ها که ندادند شانه ها

آتش اگر زگرمی خویت نشان دهد