آن کس که بگذرد ز خم زلف یارکیست

آب محیط رفت به گردکرانه ها

نشو نمای کشت تعلق ندامت است

جز ناله نیست ریشه زنجیر دانه ها

بر دل چه کوچه ها که ندادند شانه ها

آتش اگر زگرمی خویت نشان دهد

انگشت زینهارکشد از زبانه ها