انگشت زینهارکشد از زبانه ها

آن کس که بگذرد ز خم زلف یارکیست

بر دل چه کوچه ها که ندادند شانه ها

آتش اگر زگرمی خویت نشان دهد

نومیدی ام ستمکش خلد و جحیم نیست

آسوده ام به خواب عدم زین فسانه ها

پرواز بی نشان مرا بال رنگ نیست