آسوده ام به خواب عدم زین فسانه ها

آتش اگر زگرمی خویت نشان دهد

انگشت زینهارکشد از زبانه ها

نومیدی ام ستمکش خلد و جحیم نیست

پرواز بی نشان مرا بال رنگ نیست

گو بیضه بشکند به کلاه آشیانه ها

کوشش به دیر وکعبه تحقیق ره نبرد