جوشد گل شرافت ذات ازکمینه ها

درکارگاه حکم تو بهرگداز سنگ

آتش برون دهد نفس آبگینه ها

آنجاکه مهر عشق کند ذره پروری

تا پایه ای ز قصر محبت نشان دهیم

چون صبح چاک دل به فلک برد زینه ها

بیدل به خاکساری خود ناز می کند