گذشت برق و نگشتم دچار سوختگیها

به سینه داغ و به دل ناله و به دیده سرشکم

محبتم همه جا شعله کارسوختگیها

رمیدفرصت وننواخت عشقم ازگل داغی

بضاعتی نشد آیینه قبول محبت

مگر دلی برد از ما به کار سوختگیها

مقیم عالم نومیدیم ز عجز رسایی