نفس گیرم چو بوی غنچه از خلوت گزینی ها

بود سرمشق درس خامشی باریک بینی ها

ز مو انگشت حیرانی به لب دارند چینی ها

مرا از ضعف پرواز است قید آشیان ورنه

نیاز من عروج نشئه ناز دگر دارد

سپهر آوازه ام بر آستانت از زمینی ها

دل رم آرزو مشکل شود محبوس نومیدی