دوتاگشتیم در اندیشه یک سجده پیشانی

به حسن محض نتوان پیش بردن نازنینی ها

مگر از فکر عقبا بازگردم تا به خویش آیم

که از خود سخت دور افتاده ام ازپیش بینی ها

به راه دوست خاتم کرد ما را بی نگینی ها

دم تیغ است بیدل راه باریک سخن سنجی

زبان خامه هم شق دارد از حرف آفرینی ها