شرارم شنگ شد ازکلفت صبژ آزماییها

تو از سررشته تدبیر زاهم غافلی ورنه

ندارد فسق خلوتخانه ای چون پارساییها

کسی یارب مباد افسرده نیرنگ خودداری

اثرگم کرده آهنگم محپرس از عندلیب مس ن

درب فن گلشن نم س لهی سوزم اژ آتش -نواییها

ز طوف آستانش تا نصیب سجده بردارم