یا مرا از خود ببر آنجا که هستی یا بیا

عرض تخصیص ازفضولیهای آداب وفاست

چون نگه در دیده یا چون روح دراعضا بیا

بیش ازاین نتوان حریف دا غ حرمان زیستن

فرصت هستی ندارد دستگاه انتظار

مفت امروزیم پس ای وعده فردا بیا

رنگ و بوجمع است در هرجا چمن دارد بهار