به نمود هستی بی اثر چه نقاب شق کنم از حیا

تو مگر به من نظری کنی که دمی عرق کنم از حیا

اگرم دهد خط امتحان ، هوس کتاب نه آسمان

مژه بر هم آرم ازین وآن همه یک ورق کنم ازحیا