آفتابی در وبال تهمت راس و ذنب

از تصنع گر همه ما وتو آرد بر زبان

میم و نون دارد همان شکل گشاد و بست لب

احتمالات تمیزش وهم چندین خیرو شر

آن سوی کون و مکان طیار پرواز انتظار

ششجهت وارستگی آغوش و آزادی طلب

آهوان دشت فطت را خیال او، ختن