کجی به در نتوان برد از دم عقرب

همیشه سنگدلانند نامدار طرب

ز خنده نقش نگین را به هم نیاید لب

زبان حاسد وتمهید راستی غلط است

سواد فقر اثر مایه صفای دل است

چو صبح پاک نما چهره ای به دامن شب

به غیر عشق نداریم هیچ آیینی