به خامشی طلب از لعل یارکام امید

چو شعله می شکند رنگ؟ از شکستن تب

قدح پرستی از اسباب فارغم دارد

کتاب دردسری شسته ام به آب غضب

که بوسه روندهدتا به هم نیاری لب

به پیش جلوه طاقت گداز او بیدل

گزید جوهر آیینه پشت دست ادب