برون خرام ز خود، رنگ رفته را دریاب

به طبع قطره تپش آرمید وگوهرشد

چه فیضها که ندارد طریقه آداب

فضای بیخودی ات خالی از بهاری نیست

ز بسکه محوتماشای او شدم بیدل

هزارآینه از حیرتم رسید به آب