کمند موج به چین آرمید و شد گرداب

ز موج، پرده به روی محیط نتوان بست

تو چشم بسته ای ، ای بیخبر کجاست نقاب

به حبیب ساخت هوس تا تلاش پیش نرفت

غم ثبات طرب زین بساط نتوان خورد

بس است ریگ روان گوهر محیط سراب

به فکر مزرع بیدل چرا نپردازی