بس است ریگ روان گوهر محیط سراب

به حبیب ساخت هوس تا تلاش پیش نرفت

کمند موج به چین آرمید و شد گرداب

غم ثبات طرب زین بساط نتوان خورد

به فکر مزرع بیدل چرا نپردازی

اگر به ابر کرم صرفه ای ست برق عتاب