درعرق دارد جبین تا چشمه خورشید، آب

رفتم از خود آنقدرکان جلوه استقبال کرد

گردش رنگم فکند آخر ز روی او نقاب

ازگداز من عیار عشق می باید گرفت

حسن و عشقی نیست اینجا با چه پردازدکسی

خانه لیلی سیاه و وادی مجنون خراب

زندگی در قدر جمعیت نفهمیدن گذشت