ساغر نرگس نبیند نشئه چشمت به خواب

جام گل را از می رنگت جگر چون لاله داغ

وز نگاهت شیشه می را نفس چو شبنم آب

صفحه گلشن نبندد نقش رنگت در خیال

خنده لبریز ملاحت ، جلوه مالامال حسن

ناز سرشار جفاها، غمزه مخمور عتاب

سایه پردازی تغافلهای خورشید است و بس