تومگریز تا لب نخایی زننگ

چنین گفت پس کوت را شهریار

که روپیش آن مرد ابلق سوار

چوبیند تو را پیشت آید به جنگ

چوبشنید کوت این سخن بازگشت

چنان شد که با باد انباز گشت

همی رفت جوشان ونیزه بدست