تو ساز میکده کن ، ما و این دو شیشه شرا ب

خیال نرگس مست تو بیخودی اثر است

وگرنه دیده بختم نداشت این همه خواب

به فیض دیده تر هیچ نشئه نتوان یافت

اگر به وادی امکان غبار بی آبی ست

هجوم آبله ات ازکجا دماند حباب

نفس چه واکشد از پرده توهم ما