هجوم آبله ات ازکجا دماند حباب

به فیض دیده تر هیچ نشئه نتوان یافت

تو ساز میکده کن ، ما و این دو شیشه شرا ب

اگر به وادی امکان غبار بی آبی ست

نفس چه واکشد از پرده توهم ما

که ساز در دل خاک است و بر هوا مضراب

درین محیط چو موج اینقدرتردد چیست