به رفتنی که ندارد درنگ پرمشتاب

نفس چه واکشد از پرده توهم ما

که ساز در دل خاک است و بر هوا مضراب

درین محیط چو موج اینقدرتردد چیست

کسی ز دام تعلق چسان برون تازد

شکسته گردن هر موج طوقی ازگرداب

مقیم انجمن نارسایی ام بیدل