یک گره وار از تعلق مانع وارستگی ست

نیست چون گرداب رزق ما به غیرازپیچ وتاب

کاش با اندیشه هستی نمی پرداختیم

خواب دیگر شد غبار بینش از تعبیر خواب

موج اینجا آبله درپاست از نقش حباب

بسمل شوق گل اندامی ست سر تا پای من

می توان چون گل گرفت از خنده زخمم گلاب