در تماشاگاه بوی گل نگه را بار نیست

زین گلستان کرده ام برگ خزانی انتخاب

پیش روی اوکه آتش رنگ می بازد ز شرم

آینه از ساده لوحی می زند نقشی بر آب

آب ده چشم هوس ای شبنم از سیر نقاب

تا به کی بیکار باشد جوهر شمشیر ناز

گرچه می دانم نگاهت فتنه است ما مخواب