یک عرق پل بر نفس بند ای حباب

فرع از بس مایل اصل خود است

شیشه را انگور می داند شراب

فرصت از خودگذشتن هم کم است

از مکافات عمل غافل مباش

آتش ایمن نیست از اشک کباب

ما و من بی نسبت است آنجاکه اوست