یک گهر دل درگره بند و محیط ناز باش

می کشد از چنگ آتش دامن سیماب آب

چون هواکز آرمیدن جیب شبنم می درد

می کند مجنون ما را نسبت آداب آب

اینقدر می خواهد از جمعیت اسباب آب

حق جدا از خلق و خلق از حق برون ، اوهام کیست

تا ابد گرداب در آب است و درگرداب آب