می فشارم چشم و می ریزم به روی خواب آب

حق جدا از خلق و خلق از حق برون ، اوهام کیست

تا ابد گرداب در آب است و درگرداب آب

شبنم این باغم ازتمهید آرامم مپرس

موجها باید زدن تا ساحلی پیدا شود

می کشد خود را اپن دریا به صد قلاب آب

رفتن عمر از خم قامت نمی خواهد مدد