به خسرو چنین گفت کای نامدار

بخندید کان زخم بهرام دید

نیاطوس جنگی بتابید چشم

ازان خنده خسرو آمد بخشم

نه نیکو بود خنده درکارزار

تو رانیست از روم جز کیمیا

دلت خیره بینم بکین نیا