در طلسم خاک حیرانم چه نیرنگ است آب

بی لطافت نیست از بس وحشت آهنگ است آب

گر در راحت زد همچون گهر سنگ است آب

فتنه توفان است عرض رنگ وبوی این چمن

نشئه روشندلی پر بی خمار افتاده است

از صفای طبع دایم شیشه در چنگ است آب

چون گریبانگیر شد، یار موافق دشمن است