گر بپیچد درگلوبا تیغ یکرنگ است آب

نشئه روشندلی پر بی خمار افتاده است

از صفای طبع دایم شیشه در چنگ است آب

چون گریبانگیر شد، یار موافق دشمن است

با گداز یاس از خود رفتنم دل می برد

نغمه ها دارد چکیدن هرکجا چنگ است آب

محمل ما عاجزان بر دوش لغزش بسته اند