ای طمع شرمی که اینجا شعل؟ چنگ است آب

بی کدورت نیست درکثرت صفای وحدتم

تا به گلشن راه دارد صرف صد؟نگ است آب

آبرونتوان به پیش ناکسان چون شمع ریخت

خانه داری داغ کلفت می کند وارسته را

در دل آیینه بیدل سر به سر زنگ است آب