شبگیر می کند ته خاک اکثر آفتاب

دریای بیقراری ما راکنار نیست

هرگزبه هیچ جا نکند لنگرآفتاب

مقصد ز بس گم است درین تیرگی سواد

از وضع این بساط جنون انجمن مپرس

تهمت کش است صبح وگریبان درآفتاب

دست هوس به دامن مطلب چسان رسد