خود را کشد دمی که کشد ساغر آفتاب

وضع نیاز ما چمنستان ناز اوست

غافل مشو ز سایه گل بر سر آفتاب

دور شرابخانه تحقیق دیگر است

بیدل به کنه عشق کسی کم رسیده است

از دور بسته اند سیاهی بر آفتاب