هر شب نهان کند به بغل نان آفتاب

چون سایه پایمال خس و خار بهتر است

آن سرکه نیست گرم ز احسان آفتاب

از چرخ سفله کام چه جویم که این خسیس

همت به جهد شبنم ما نازمی کند

بستیم اشک خویش به مژگان آفتاب

ای لعل یار ضبط تبسم مروت است